yazısı ilk önce Sinan Yeğin üzerinde ortaya çıktı.

Karahisar adını şehrin ortasında yer alan volkanik sivri kayalardan oluşan sarp tepenin üstünde ki hisardan almış.Tarihteki adı Karahisar’ı Sahib olan Afyon’un  geçmişi  MÖ 3000 yıllarına kadar gitmekte.Kurtuluş Savaşında da önemli bir rol üstlenen Afyon savaşın son dönemlerinin komuta merkezi olarak görev almış.

Şehrin her tarafından görülen Afyon Kalesinin Hititler döneminde yapıldığı varsayılmakla beraber sonrasında kurulan birçok medeniyete de ev sahipliği yapmış.

701 basamakla çıkılan kalenin zirvesine ulaşmak için iyi bir efor sarfetmek gerekiyor.Kalenin tepesinden şehre hakim bir görüntü elde etmek mümkün, surları onarım görmüş ve surların haricinde içinde pek fazla tarihi yapı yok.

Kalenin olduğu muhit diğer kültürel yerleri de barındırıyor.

Bunlardan ilki Selçuklu döneminde yapılan Ulu Cami diğer adıyla Camii Kebir. Selçuklu ahşap mimarisi özellikleri taşıyan cami ahşap tavan işçiliği ile göz dolduruyor.

Ulu Cami’nin olduğu mahalle de ki eski evler restore edilerek güzel bir tarihi semt haline getilrilmiş.Rengarenk boyanan Afyon evleri klasik İç Anadolu evleri özelliklerini taşımakta.

Yine aynı bölgede bulunan Mevlevi Cami , Mevlana’nın torunlarından Mutahhara Hatun’un Germiyanoğlu Süleyman Şah ile evlenip Afyon’a gelmesi ile Mevleviliğin Afyon’a gelmesi ile yapılmış.

Caminin olduğu yerde Mevlevihane olarak kullanılan binalarda Mevleviliğin eğitimleri örf ve ananaleri öğretilmiş.Şimdi müze haline getirilen binaların bir kısmında  Mevlevilik ile ilgili görseller paylaşılmakta.

Caminin içinde Mevlevi önderlere ait türbeler bulunmakta.

Şehir merkezine doğru harekete geçince Bedestan çarşısının olduğu yerde sizi kalabalık bir topluluk bekliyor.Birçok insanın alışveriş için ziyaret ettiği bölge şehrin en işlek caddelerine de ev sahipliği yapıyor.

Meydana bakan kısımda Anıtpark’ın içinde yer alan anıt Avusturya’lı heykeltıraş Krippel’e yaptırılmış ve 24 Mart 1936 tarihinde büyük bir törenle, İsmet İnönü tarafından açılmıştır. Kurtuluş Savaşı anısına, taş kaide üzerine galip gelen Türk askeri ve yenik düşen düşman askerini betimleyen bronz heykel bulunmaktadır. Taş kaidenin dört tarafına da, savaşla ilgili bronz kabartmalar işlenmiştir.

Tam karşısında ise Afyon Zafer Müzesi var ama pandemi sebebiyle kapalı.

Meydanı biraz geçince Gedik Ahmet Paşa İmaret Cami 1472 yılında inşa edilmiş , park içerisinde oldukça güzel bir konuma sahip , park içerisinde ki ağaçların altında dinlenen birçok insanı görmeniz mümkün.

Tacı Ahmet Mahallesinde Hamam Aralığı sokağında yer alan Millet Hamamı müze haline getirlmiş bazı kısımları ise derslik ve konferans salonu olarak kullanılmakta.

Afyon’un eski yerleşim yerlerinin yanında Anadolunun çeşitli illerinden gelen yolların keşistiği kavşak noktasında kurulan alışveriş merkezleri de oldukça kalabalık.Burada Türkiye’nin dört yanından gelen yolcuları görmeniz mümkün, özellikle Afyon Cumhuriyet sucuğu ve Afyon lokumu almak isteyen onlarca insan alışveriş merkezlerini doldurmakta.

Termal şifalı suları ile hizmet veren otellerde bu bölgede yer almakta.Afyon ile ünlenmiş mermer ocaklarını ise Afyon dışında ilerlerken görebilirsiniz.Dağlarda açılmış olan mermer ocaklarını Afyondan çıktıktan sonra göebilirsiniz.

Afyon şiveli konuşan kendine has insanları ile lokumu sucuğu mermeri şifalı suları ile güzel bir Anadolu ilimiz., şehir merkezinde ki eski pazar hareketliliği sizi yıllar öncesine götürecektir.Biraz daha modern alışveriş yapmak isteyenler içinde adres şehrin biraz dışında yer alan Avm’ler.

AFYONKARAHİSAR yazısı ilk önce Sinan Yeğin üzerinde ortaya çıktı.

Osmangazi Üniversitesi , Eskişehir Teknik Üniversitesi ve Anadolu Üniversitesinin olması sebebiyle tam bir öğrenci kenti , gerek gündüz sokaklarında gerek akşam eğlence mekanlarında bolca üniversite gençlerini görmek mümkün ve onların yansıttığı güzel pozitif enerjiyi de.

Şehir ortasından geçen Porsuk çayından ikiye bölünmüş durumda ama bu şehre güzel bir hava vermiş , çünkü nehir üzerinde yapılan tekne ve sandal gezileri ile şehrin havasını solumak mümkün.Ayrıca çay kenarına yapılan dinlenme tesisleri ve parklar da şehre ayrı bir hava katmakta.

Şehrin ilk kurulum mahallelerinden biri olan Odunpazarında eski restore edilmiş evleri ve müzeleri ve kültürel değerleri görmek mümkün.

Günümüze kadar Frigya ,Bizans,Selçuklu Devleti ve Osmanlı İmparatorluğu devirlerini yaşayan şehir bu medeniyetlerden kalma tarihi eserlere de sahip.Eski dönemlerde ki adı Dorylaion

2013  yılında Unesco tarafından Somut Olmayan Kültürel Miras Başkenti ve Türk Dünyası Kültür Başkenti ünvanlarını alan bir şehrimiz.

Kurşunlu Cami ve Külliyesi Odunpazarı semtinde yer almaktadır. Tarihi Odunpazarı Evleri’nin yanında bulunan külliye ve tarihi evler adeta birbirini tamamlar.

Kurşunlu Külliyesi, 16. yüzyıl Osmanlı dönemine ait bir eserdir. Osmanlı Devleti vezirlerinden Çoban Mustafa Paşa tarafından 1517 yılında yapılmıştır.Kurşunlu Külliyesi’nin mimarı muhtemelen, Mimar Sinan’dan önce mimarbaşı olan, Acem Ali’dir. Gerçek adı Alaeddin Ali Bey olan Acem Ali (Acem Alisi ya da Esir Ali diye de bilinir) klasik Osmanlı mimarlığında adı bilinen ilk mimarbaşıdır

Külliye; cami, şadırvan, zaviye (küçük tekke), talimhane, harem, imaret, Mevlevi şeyhlerine ait türbe ve iki kervansaraydan oluşmaktadır.

Eskişehir mübadele dönemlerinde Balkan ve Kafkas göçmenlere ev sahipliği yapmış bir şehrimiz o yüzden onlarında mutfak lezzetleri şehrin yaşamına yansımış.Şehirde turistlerin en çok ilgisini çeken çibörek . Tatarca Çi = lezzetli anlamına gelen bir kelimeden üretilen çibörek Eskişehire özgü bir hamur işi.

Odunpazarı semtini gezerken çibörek yapan işletmelere uğrayabilirsiniz.

Odunpazarı semti şehrin eski yerleşimi ve burada eski restore edilmiş tarihi konakları ve evleri görmek mümkün.

Evlerin yanısıra Yılmaz Büyükerşen Balmumu Müzesi , Çağdaş Sanatlar Müzesi , Atlıhan Çarşı , Cam Sanatları Müzesi de Odunpazarı semtinde yer almakta.

Şehrin diğer yüzünde ise Sazova Parkı oldukça neşeli bir yer.Akvaryum , Hayvanat Bahçesi , Uzay Müzesi , Eğlence parkları , Minyatürk , bolca eğlenceli vakit geçireceğiniz yerler.

Biraz daha şehrin içine doğru girince Haller Gençlik Merkezi ve Barlar Sokağı keyifli anlar geçireceğiniz bolca kafesi ve eğlence mekanları olan bölgeler.

Kısaca Eskişehir yerel idarecileri şehri yaşanabilir yapmak için ellerinden geleni yapmışlar.

Gezerken bolca eğleneceğiniz ve çok keyif alacağınız bir ilimiz Eskişehir.

ESKİŞEHİR yazısı ilk önce Sinan Yeğin üzerinde ortaya çıktı.

Bilecik antik çağlardan günümüze kadar tarihin her döneminden izler taşıyan eski bir yerleşim yeridir.Şehirdeki ilk yerleşim MÖ 3000 yılına kadar gitmektedir.İlkçağlarda Frig,Lidya ve Pers hakimiyeti altında olan yöre,Bithynia Krallığı’nın Roma İmparatorluğu’na katılması üzerine Romalıların idaresi altına girmiştir.Şehir,Selçuklu ve Osmanlı devletleri tarafından fethedilene kadar Bizans hakimiyetinde kalmıştır.

Bilecik,Osmanlı İmparatorluğu’nun doğduğu topraklar olma özelliği taşıdığından,büyük öneme sahiptir.Osmanlı tarih boyunca da gerek ipekçilik.dokumacılık,tarım ve madencilik gibi ekonomik yönleriyle,gerekse Bursa-Eskişehir güzergahındaki konaklama merkezi niteliğiyle önemli yerleşimlerden biri olmuştur.1800’lü yıllarda,sahip olduğu 200’ü aşkın cami ve mescit,8 medrese,13 kilise,200 kadar okul,rüştiye mektebi ve çeşitli imalathanelerle Anadolu’nun orta ölçekli kentlerinden biri konumuna gelmiştir.Milli MücadeleDöneminde de önemli bir rol oynayan Bilecik,bu zor yıllarda birkaç kez düşman işgaline uğramış ve bu işgallerden çok büyük zarar görmüştür.Milli Mücadeleye bütün varlığıyla katılan Bilecik’in nüfusu ve sosyoekonomik yapısı,savaş nedeniyle büyük yara almıştır.

Bilecik’teki en önemli tarih miraslarından bir tanesidir. Orhan Gazi Camii’nin üst tarafındaki tepelik alandadır. Yapılış tarihi belli olmamakla birlikte Orhan Gazi devrinde inşa edildiği kabul edilmektedir. Türbede Şeyh Edebali ile birlikte, şeyhin neslinden altı büyük ve dört küçük sanduka vardır. Sanduka odasının haricinde iki oda daha bulunmaktadır. Türbe ve dergâh, Sultan II. Abdülhamid döneminde ve son olarak da 2012 yılında tadilat görmüştür. Türbenin hemen yanında aynı tarihlerde inşa edildiği tahmin edilen, Osman Gazi’nin eşi Bala Hatun ve annesinin sandukalarının bulunduğu bir türbe daha bulunmaktadır.

Söğüt merkezde bulunan türbenin Çelebi Mehmet tarafından yaptırıldığına dair bazı bilgiler vardır. Türbe 1737’de III. Mustafa tarafından restore ettirilmiştir. Daha sonra II. Abdülhamid zamanında da onarım görmüştür. Bu onarımlar esnasında mezarlığın giriş kısmına iki adet çeşme yaptırılmıştır. Çeşmenin kitabesi, türbenin Abdülhamit döneminde tamir edildiğini göstermektedir. İkinci kitabe ise türbenin kapısı üzerinde yer alır. 1905 yılında türbenin etrafındaki evlerin daha iyi bir biçimde yeniden inşası için istimlâk çalışmaları da yapılmıştır.

Bu çalışmalar neticesinde, türbe çevresinde geniş bir alan oluşturularak, her yıl Karakeçililerin, Orta Asyalı göçebe kıyafetleriyle Söğüt’e gelmesi, beyitler okuyarak at üstünde geçit töreni yapması ve kutlamalar düzenlemesi sağlanmıştır.

Türbenin dışında ve hemen yakınında Ertuğrul Gazi’nin eşi Halime Hatun ile oğlu Savcı Bey’in mezarları bulunur. Osman Gazi’nin makam mezarı da burada yer alır. Bunların yanı sıra kardeşi Dündar Bey’in kan kardeşi Akçakoca’nın silah arkadaşları olan Konur Alp, Karamürsel, Abdurrahman Gazi, Hasan Alp, Saltuk Alp, silah öğreticisi Kaplan Çavuş, Osman Gazi’nin silah arkadaşlarından Aktimur Bey, Çoban Mirza Bey, Hamit Bey, Emir Ali, Aykut Alp, Gündüz Bey, Aydoğdu Bey, Pazarlı Bey, Yorgan Ata ve Akbıyık Bey’in mezarları da burada bulunmaktadır.

Türbe altıgen planlıdır. Beden duvarları bir sıra taş, iki sıra tuğladan ve taşlar arası dikey konumda derzli olarak yapılmış olup saçak silmeleri düz mekanı örtmekte olan kubbe, kurşunla kaplıdır. Ertuğrul Gazi Türbesi, Yunan işgalinde tahrip edilmiş, mezarı parçalanmış ve kurşunlanmıştır. Türbenin duvar ve pencerelerindeki kurşun izlerini bugün dahi görebilmeniz mümkündür.

Kent merkezinde Bilecik Valiliği’nin karşısında bulunan müze, 1794 yılında askeri amaçlı kullanılmak üzere inşa edilmiş. İki katlı binanın alt katı daha sonra hapishaneye dönüştürülmüştür. 1921-1922 Yunan işgali sırasında tamamen yanarak enkaz haline gelen yapı, Kurtuluş Savaşı sonrasında temelleri üzerine yeniden inşa edilmiş; üst katı adliye, alt katı ise hapishane olarak kullanılmıştır. Altı koğuş, dört oda, üç atölye, üç ambar, üç münferit hücre ve bir hamamdan oluşan yapının, biri hükümlülere, biri de sanıklara mahsus iki avlusu bulunmaktadır. 1995 yılına kadar hapishane olarak kullanılan bina, adliye ve hapishanenin başka bir yere taşınmasından sonra müze binası olarak kullanılmak üzere, 1996 yılında T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı’na devredilmiştir.

1997 yılında başlatılan restorasyon çalışmaları 2006 yılında tamamlanmış ve bina, 20 Nisan 2007 tarihinde hizmete açılmıştır. Müzede kronolojik sergileme tekniği uygulanmış olup 3 adet teşhir salonunda, Roma Dönemi ağırlıklı olmak üzere; Paleolotik, Neolitik, Tunç, Hellenistik, Roma, Bizans ve Osmanlı dönemine tarihlenen eserler sergilenmektedir. Bilecik Müzesi’nde toplam 1102 envanterlik arkeolojik eser, 731 adet sikke ve 317 etnografik eser bulunmaktadır.

Etnografik teşhir salonlarında; Osmanlı Devleti’nin kuruluşu ile ilgili tasvirler, oba ve ev yaşantısından kesitler, savaş aletleri, seramik ve metalden yapılmış gündelik mutfak kapları, Bilecik yöresine ait giysiler ve süs eşyaları yer almaktadır. Ayrıca koridordaki panolarda, Bilecik’te bulunan sivil mimari örnekleri de sergilenmektedir. Müze bahçesi ve avlusunda Roma ve Bizans dönemlerine tarihlenen taş eserler (mezar stelleri, sütun başlıkları, lahitler ve vaftiz tekneleri) bulunmaktadır.

BİLECİK yazısı ilk önce Sinan Yeğin üzerinde ortaya çıktı.

Hitit uygarlığından günümüze Frig,Roma,Bizans,Selçuklu,Germiyanoğulları ve Osmanlı sonrasında Türkiye Cumhuriyeti medeniyetlerini yaşayan Kütahya ve bölgesi işletilen zengin maden yatakları sayesinde tarihin her döneminde ilgi görmüştür.Türk ve askerlik tarihin en büyük zaferinin kazanıldığı yer olarak da zengin bir kültürel mirasa sahiptir.

Şehre hakim bir tepede bulunan Kütahya Kalesi Hisar Tepesinde kurulmuş , şehrin ilk yerleşim yeri.Bizanslılar tarafından kesme moloz taşlarla yapılan kale zamanla Selçuklu ve Osmanlı dönemlerinde de kullanılmış , daha sonra içinde ki kafe ve restoranla turizme hizmet vermeye başlamış.Kaleye çıkan yolu her nekadar kaybetsekte surlara doğru dik bir tırmanışla çıkabildik.

Şehrin en büyük ve tek padişah camisi Ulu Cami’dir.Sultan Bayezid Yıldırım Han Cami olarak kayıt altına alınmıştır.Şehzade olduğu dönemde Germiyan Beyi Süleyman Şah’ın kızı ile evlendiğinde cami inşaatına başlanılmış ama seferden sefere koşması sebebiyle ve Ankara Savaşı sonunda Timürleng’e esir düşüp ölmesi ile oğlu Musa Çelebi tarafından tamamlatılmıştır.

Bu Büyük Cami 45X25 metrekarelik bir alanı kaplamaktadır. Kuzeydoğu köşesinde bir minaresi olan caminin üç yönde kapısı vardır. Ana giriş kapısı karşısında sakahane bulunmaktadır. Cami içindeki büyük sütunlar Aızanoı Antik Kenti’nden getirilmiştir. İç kısmında küçük bir şadırvan vardır.Şadırvanın üstüne dört sütunlu müezzin mahfili yapılmıştır. Caminin ana mekânı, altı sütunun desteklediği yan yana iki kubbe ve yanlarda yarım kubbelerle örtülüdür. Caminin yarım kubbeyle örtülü, dışa çıkıntılı mihrabının sağındaki Kâbe tasvirli çini pano görülmeye değerdir.

Medrese binası 1314 yılında Germiyan Beylerinden Umur bin Savcı tarafından yaptırılmıştır. Vacidiye Medresesi olarak da anılır. Kesme taştan inşa edilen yapının girişi Selçuklu sanatının özelliklerini yansıtmaktadır. Kapıları kubbeli, orta mekâna açılan dokuz küçük odası vardır. Müzede yer alan vitrinlerde Geç Miyosen döneminden itibaren Paleolitik, Kalkolitik, Eski Tunç, Hitit, Frig, Helenistik, Roma, Bizans, Selçuklu ve Osmanlı dönemlerine ait eserler sergilenmektedir. Arkeoloji Müzesindeki en önemli eserlerden biri de, Amazonlar Lahdi’dir. Çavdarhisar-Aizanoi’de yapılan kurtarma kazısında bulunan lahit, yüksek kabartma tekniği ile yapılmıştır. Lahdin yan yüzlerinde Greklerle Amazonlar arasındaki savaşları betimleyen yüksek kabartmalar vardır. Dünyada bulunan sayılı Amazon Lahitleri içinde en sağlam durumda olanlarındandır. Müze 1965 yılında ziyarete açılmıştır.

Çini Müzesi Türkiye’deki ilk ve tek çini müzesidir. Germiyan Beyi II. Yakup Çelebi (1387 -1429) tarafından 1411 yılında yaptırılan imaret, medrese, mescit, kütüphane ve hamamdan oluşan külliyenin imaret ve türbe bölümü, Kültür ve Turizm Bakanlığınca çini müzesi olarak restore edilip, 1999 yılında ziyarete açılmıştır. Kubbeli ve şadırvan orta mekâna, üç yönde kubbeli eyvan ile iki oda açılmaktadır. Türbe bölümünde II. Yakup Bey’in çinili sandukası bulunmaktadır. Yıkılan Medresenin vakıf kitabesi, müzenin giriş kapısının solunda yer alır. Müzedeki vitrinlerde, 14.y.y.’dan günümüze kadar Kütahya ve İznik’te üretilen çini mimari elemanlar, çini kitabeler, çini vazo, tabak, pano ve çiniden yapılma ev gereçleri kronolojik bir sırayla sergilenmektedir. Müzenin girişinde, son Germiyan beyi II. Yakup Çelebiye ait Osmanlı Türkçesiyle yazılmış dünyanın en büyük ikinci taş kitabesi bulunmaktadır. ‘‘Gök Şadırvan’’ olarak da bilinen müzede 13 Temmuz 1766 yılında fincancı ustaları ile kalfalar arasında imzalanan tarihteki ‘‘İlk Toplu İş Sözleşmesi’’nin metinlerini görmek mümkündür.

18’inci yüzyıl Türk evidir. Halk arasında Macar Evi olarak da bilinir. Macar özgürlük savaşının önderlerinden Lajos Kossuth (1802-1894), ailesi ve 56 kişilik mülteci grubuyla birlikte 1850-1851 yılları arasında Kütahya’ da misafir edilmiş ve Macaristan Anayasa Tasarısını bu evde hazırlamıştır. Bahçe içinde yer alan iki katlı ve yedi odası olan ahşap ev, Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından restore edilmiş, Lajos Kossuth anısına müze olarak düzenlenerek 19 Eylül 1982 tarihinde ziyarete açılmıştır. Müzede Lajos Kossuth’a ait eşyalar ile klasik Türk evine ait etnografik kültür varlıkları sergilenmektedir

Ressam ve Neyzen Ahmet Yakupoğlu tarafından 1973 yılında yaptırılmıştır. Yapı tarzı ve süsleme üslubuyla Orta Asya Türk mimarisinden bir esintiyi yansıtır. Sekizgen iki katlı ve tek kubbeli olan yapının içi kalem işi süslemelerle, dışı ise özel üretim mavi Kütahya çinileriyle süslenmiştir. Türk motiflerinin kullanıldığı süslemeleri ve mimarisiyle özgün bir örnektir.

19’uncu yüzyıl sivil mimarlık örneklerinden olan ve Anadolu’nun ahşap mimari özelliklerini taşıyan Kütahya evleri, aslına uygun olarak hala yaşamaktadır. Kendine özgü iki ve üç katlı mimarileri, ahşap payandalı çıkmaları, pencere düzeni ve geniş saçakları ile eski konak kültürünün en güzel örneklerini bugüne taşımaktadır. Giriş katları mutfak, kiler, depo ve tarım araçları için taşlık olarak düzenlenmiş, oturma, yatma, yeme, içme ve yıkanma odaları üst katlara yapılmıştır. Giriş kapıları atların geçmesine imkan verecek ölçüde büyük tutulmuştur. Pencereleri az sayıda ve küçük ebatlıdır. Kütahya evlerinde” çıkma”, mimari üslubun en önemli öğesidir. Sokaklar çok dar olsa bile saçaklar birbirine değercesine çıkmalar yapılmıştır. Karakteristik Kütahya evi genellikle büyüktür. Dış renklerde yüzey beyaz, kirli sarı, çivit mavisi veya aşı boyası renginde boyanmış, geren (toprak) sıvalıdır. Germiyan ve Ahierbasan sokaklarında sokak boyunca sıralanan bu evleri görmek mümkündür.

KÜTAHYA yazısı ilk önce Sinan Yeğin üzerinde ortaya çıktı.

10.000 yıllık bir tarihi geçmişe sahip ilimiz Asur,Hitit,Frigya,Pers,Makedonya,Romalılar,Bizanslılar.Selçuklular,Eretna Beyliği,Karamanoğulları,Osmanlı Devleti medeniyetlerini yaşamış.

Şehrin ilk yerleşim yerinde olan Niğde Kalesinin tam tarihi bilinmemekle beraber 1740 yılında Sadrazam İshak Paşa tarafından onarım görmüş, çoğu yeri kapalı olan kalenin surlarının içinde bir adet cafe mevcut saat kulesi manzaralı cafede çayınızı yudumlarken surların arasından şehri izleyebilirsiniz.

Alaeddin Tepesinde kalenin iç surlarının birinin üzerinde yapılan minare görünümlü saat kulesi Sultan 2.Abdulhamit anısına yaptırılmış.

Kalenin hemen dışında yer alan Alaeddin Cami 1223 yılında Niğde Sancak Beyi Ziynettin Beşare tarafından yaptırılmış.İki kapısı olan caminin yaz aylarında öğleden önce güneş ışınlarının gördüğü kapısında Taçlı Kadın Başı gölgesi figürü dikkati çeker.Kapıyı yapan ustanın Niğde Sancak Beyinin kızına olan umutsuz aşkına hitaben yaptığı söylenir.

6 teşhir salonu olan Niğde Müzesinde bölgede bulunan Höyüklerden elde edilen tarihi eserler sergileniyor , en önemli bölümlerinden bir tanesi de Aksaray Ihlara vadisinden çıkarılan Rahibe Mumyası ve Çanlı Kiliseden çıkarılan 4 adet bebek mumyası.

Şehre yakın yerde yer alan Andaval Ören yeri şimdi çok büyük olmamakla birlikte üstü çelik panellerle çevrilip koruma altına alınmış.

Gümüşler Kasabasında yer alan kaya içine oyulmuş Gümüşler Manastırı Niğde’nin en ilginç yapılarından biri.Manastırın yer aldığı Gümüşler Kasabası’nın Orta Çağ’daki adı ve tarihi hakkında dönem kaynağı bulunmamaktadır. Büyük bir kaya kilisenin içine oyulan manastır Kapadokya bölgesindeki günümüze iyi korunarak gelmiş ve en büyük manastırlardan birisidir.

Kapadokya’da kayaya oyulmuş pek çok manastır bulunmaktadır ve bazı bilim adamları bunları yemekhaneli (trapezalı) ve açık avlulu olmak üzere iki grupta ele almaktadırlar. Gümüşler Manastırı ikinci grup dâhilindedir. Manastırın en önemli yapısı, kompleksin kuzeyinde yer alan kilisedir.

Kilisenin duvar resimlerinde en az üç farklı ustanın çalıştığı düşünülmektedir. Ana apsisteki üç şerit halindeki resimlerin en üstündeki Tahtta İsa, sağında iki melek, İncil yazarlarının sembolleri ile Desis sahnesinde yer alan Meryem ve havariler, en alttaki şeritte ise Kayserili Büyük Basileios, Nysa’lı Gregorios, Nazians’lı Gregorios gibi kilise babalarının resimleri yer almaktadır.

Kuzey haç kolundaki Meryem’e Müjde, İsa’nın doğumu ve Tapınağa Takdimi sahneleri ile Vaftizci Yahya ve Aziz Stephanos figürleri ikinci bir sanatçının elinden çıkmış olmalıdır. İç narteksten naosa giriş kapısının güneyindeki Meryem ve çocuk İsa ile iki yanlarındaki baş melekler Gabriel ve Mikael figürleri üçüncü sanatçıya aittir. Narteksin üstündeki bir odanın duvarlarında Kapadokya’da örneği görülmeyen, av sahneleri, çeşitli hayvanlardan oluşan bir kompozisyon dikkat çekmektedir. Kapadokya’daki pek çok kilisede olduğu gibi, Gümüşler Manastırında da duvar resimlerinin ikonografik ve üslup özelliklerine göre yapılabilmektedir. Kilisedeki resimlerin bu özellikleri ve karşılaştırmalı değerlendirmeler yöntemi ile 11./12. yy.lara tarihlendirmek mümkündür.

Niğde ilimiz iç Anadolu bölgesinde yer alan tipik ekonomisi tarıma dayalı illerimizden bir tanesi şehir yeni yapılanan bölgelerinde oldukça modern, modern binalara modern caddelere sahip , güzel ve bol menülü restoranlarında aç kalmanız mümkün değil.

Şehir trafiği iş çıkış saatlerinde yoğun arabayı park etmek bazen zor oluyor , eski Niğde yerleşimi dar sokaklara sahip , şehir merkezinde fazla gezilecek yer olmamasına karşın Gümüşler Manastırı ve Ihlara Vadisi gibi bol turist çeken yerlerin bölgeye yakın olması bölgeyi cazip hale getiriyor.

NİĞDE yazısı ilk önce Sinan Yeğin üzerinde ortaya çıktı.

MÖ 7000 yılında adı geçmeye başlayan Aksaray ; Hitit , Selçuklu, Osmanlı gibi birçok medeniyetler gördükten sonra vilayet olarak karşımıza çıkan güzel Anadolu şehirlerimizden biri oldu.

Şehri gezerken tarihi ve kültürel eserleri gördükçe şehrin tarihinin çok eskiye dayandığı ortaya çıkmakta.

Gezimizin ilk durağında şehrin merkezinde yer alan görkemli Ulu Cami’yi geziyoruz , Selçuklu dönemi eseri olan cami 1408-1409 yıllarında Karamanoğlu Mehmet Bey tarafından yaptırılmış.Kesme taşlarla ve ahşapla işlenen cami görülmeye değer bir işçiliğe sahip.

Şehir meydanında yer alan Valilik binası ve Emniyet binası gece çok güzel görünüyor, geniş bir meydana sahip olan binalar ve önündeki saat kulesi görülmeye değer.

Aksaray’ın en önemli tarihi değerlerinden biri  Azm-i Milli T.A.Ş Un fabrikası ,  1924 yılında şirket olarak kurulan Türkiye’nin sayılı halk şirketlerinden biri.Kurulan şirkette halk katılımcı olarak ortak olmuş yıllarca ortakların kayıtları çok düzenli tutulmuş.

Fabrikada bulunan makineler hala çalışır durumda ve ilk günkü teknolojilerini korumakta.Elektrik enerjisi ile çalışan fabrikanın elektiriği o dönemde  başka alanlarda da kullanılmış.

İlk günden beri kayıtları tutulan fabrikanın arşivi kesinlikle görülmeye değer.

Aksaray’ın en büyük manevi değerlerinden biri de Somuncu Baba ; asıl adı Hamidüddin olan Somuncu Baba 1349 yılında Kayseri’de doğmuş , Bursa’da yaşadığı yıllarda Somunlar Müminler diyerek ekmek dağıttığı için adı Somuncu Baba olarak anılmaya başlamış.

Somuncu Baba mezarının yanında yer alan müzede Somuncu Baba’nın hayatı maketlerle anlatılmış.

Vali Konağında ise bölgeye ait yaşam unsurları 3 boyutlu görmek mümkün.Müze eve dönüştürülen konakta birçok antika eseri de görmek mümkün.

Aksaray merkezde yer alan tarihi yapılardan biri de Zinciriye Medresesi ; kim tarafından yapıldığı net olmasa da Karamanoğulları tarafından yapıldığı sanılmakta.Tipik Selçuklu mimarisi özellikleri taşıyan medrese bugün müze olarak kullanılmakta.İçerisinde Dingoz Baba’ya ait bir mezar bulunmakta.

Konya Aksaray yolu üzerinde bulunan Sultanhanı Kervansarayı bölgenin en güzel ve en büyük hanlarından biri , Alaattin Keykubat tarafından 1229 yılında yaptırılmış.

Aksaray’a ait Saratlı Aziz Mercirius yeraltı şehri Roma İmparatorluğu döneminde general olan Philopater’in imparatora dini için karşı gelerek sürgüne gönderildiği yer olarak bilinir.Daha sonra sürgünde iken Roma askerleri tarafından öldürülüp kafası Mısır’a gönderilmiş.

Yeraltı şehrinde 37 adet mezar bulunmuş , çoğu çocuk olan mezarların Aziz Mercurius’ın ailesine ait olduğu sanılmakta.

Aksaray da bizi oldukça şaşırtan Anadolu illerinde biri oldu , tarihinin bu kadar eski olduğunu ve eserlerini açıkça tahmin etmiyorduk, güzel ve keyifli bir geziydi.

AKSARAY yazısı ilk önce Sinan Yeğin üzerinde ortaya çıktı.

Ulu Önder Atatürk’ün şapka devrimi ile özdeşleşmiş Karadeniz Bölgesi ili Kastamonu , Karaçomak Deresi vadisinde kurulmuş şehrin plaka kodu 37.

İsminin 3 farklı yerden türediği söylenir.

Bir görüşe göre Hitit döneminde Kastama isminden , bir görüşe göre bölgede ilk yerleşimcilerden olan Gas’lar yada diğer adıyla Kaşkalar  ve şehir adı olan Tumanna türediği , diğer bir görüşe göre de Latince Kale anlamına gelen Kastra ile Bizans hanedanı olan Komnenler ‘den birleşmesinden oluştuğu anlatılır.

Arkeolojik çalışmalarda Kaşkalar ,Hititler, Paflagonyalılar, Romalılar, Bizanslılar, Çobanoğulları ,Candaroğulları ,Osmanlı İmparatorluğu ve Cumhuriyet dönemine dair buluntular yer alır.

Milli Mücadele döneminde en güvenilir bölgelerden biri olarak İstiklal Yolu üzerinden Ankara’ya yiyecek , silah ve mühimmat sevkiyatında önemli rol oynamıştır.Kurtuluş Savaşına en çok asker gönderen ildir.

1925 yılında Atatürk Kastamonu gezisi sırasından İnebolu’da Şapka Devrimi olarak bilinen Kılık ve Kıyafet Devrimini açıklamıştır.

Şehirde göze çarpan anıtlardan ilki 1883-1891 yılları arasında Valilik yapan Abdurrahman Paşa tarafından 1885 yılında tarafından yaptırılan Saat Kulesidir.Çevre düzenlemesi de yapılan Saat Kulesinde bulunan kafede çayınızı yudumlarken hem şehri hemde şehre hakim tepede bulunan kaleyi izlemeniz mümkün.Sürgün bir saat olduğuna dair efsanesi de bulunur , İstanbul Sarayburnu’nda bulunan saatin zamansız çalan çanı padişahın hamile cariyelerinden birinin çocuğunu düşürmesine sebep olduğu için saatin Kastamonu’ya sürgün edildiği söylenir.

Şehre hakim tepede kurulan Kale 12.yüzyılda Bizans döneminde Komnenos’lar tarafından yapılmış sonrasında ilave kısımlar Candaroğulları ve Osmanlılar tarafından yapılmıştır.Özellikle gece ışıklandırmaları ile güzel bir görüntüye bürünen kale manzarası ile de ziyaret edenleri büyülemekte.Kale içinde sarnıçlar,zindan ,kaçış tünelleri ve Bayraklı Sultan türbesi bulunmakta.

Kastamonu da ulaşımı kolay olan Evkaya Mezarları 3 bölümden oluşmakta , sağ bölüm MÖ 7.yüzyılda diğer bölüm ise MS 1.yüzyılda Romalılar döneminde yapılmıştır.Kayalara oyulmuş 3 mezar odasının dış kısmına bir insan ve kanatlı arslan figürleri yapılmıştır.

Şehir merkezinde yer alan Atatürk ve Şerife Bacı anıtı Heykeltraş Tankut Öktem tarafından yapılmış 1990 yılında açılış yapılmıştır.Kurtuluş Savaşı simgelerinden olan Şerife Bacı anıtın ön kısmından kağnısı ile yer almakta.Şerife Bacı 1921 yılında mermi taşırken kışla önüne kadar gelmiş ama soğuktan donarak şehit olmuştur.

Evliyalar şehri olarakta bilinen Kastamonu’da şehri gezerken birçok türbe görmek mümkün.Şeyh Şaban-ı Veli külliyesi bunlardan biridir , cami ve türbe zamanla bir çok defa restorasyon görmüştür, avluda akan suyun şifalı olduğuna inanılır.

Şehir merkezinde yer alan Nasrullah Cami ve Külliyesi 1506 yılında Nasrullah Kadı isimli bir hayırsever tarafından yaptırılmış

Kastamonu Arkeoloji Müzesi 1914-1917 yılları arasında İttihat ve Terakki Cemiyeti olarak inşa edilmiş , müzede bölgede bulunan arkeolojik eserler sergilenmekte.Atatürk Şapka ve Kıyafet devrimine ait konuşmalarından birini bu binada yapmıştır.

Mimar Vedat Tek Kültür ve Sanat merkezinde Cumhuriyet Evi , Şapka Müzesi , Atatürk Sergi Salonu , Resim Galerisi  bulunmakta.

Liva Paşa Konağı Etnografya Müzesi 1879-1881 yıllarında Mir Liva Sadık Paşa tarafından 3 katlı olarak yaptırılmış ,1997 yılında müze haline getirilmiştir.Zemin katta eski Kastamonu fotoğrafları , orta katta el Zanaatları , üst katta ise müze ev olarak konak odaları canlandırılmıştır.

Kastamonu hem görsel hem de tarihi açıdan gezilip görülmesi gereken illerimizden ,sadece şehir merkezi olarak da değil doğal güzellikleri açısından da oldukça güzel bir ilimiz.Kanyonları , şelaleleri mağaraları yaylaları ve gölleri ile doğaseverlerinde çok seveceği ve beğenerek gezecekleri bir ilimiz.

KASTAMONU yazısı ilk önce Sinan Yeğin üzerinde ortaya çıktı.

1995 yılında il olmuştur.Eski evleri ile meşhur Safranbolu ilçesi ile daha çok anılır.

Türkiye’nin ilk demir çelik fabrikası 1939 yılında Karabük ilimizde açılmıştır.Fabrikanın açılması ile nufüsu artmıştır.Sanayi şehri olma yönünde ilerlemiştir.

Karabük denilince akla ilk gelen tarihi evleri ve çarşısıyla Safranbolu ilçesidir.Yıl içersinde yerli yabancı birçok turisti ağırlayan Safranbolu adı üstünde safranları ile meşhur bir yerleşim.Eski evlerin aslına uygun restore edilmesi ile dünya mirasları listesine girmiştir.

Safranbolu’da restore edilmiş konaklardan birinde konaklamak sizi mutlu edecektir.Çarşısında gezerken alışveriş yapmak , yöresel yiyeceklerden yemek , safran içerikli ürünlerden bolca almak

Türkiye’nin ilk Kahve Müzesi’de gezilecek yerlerin başında ; Kahve müzesinde kahvenin onlarca çeşidini içmek , kahvenin Türkiye tarihini dinlemek size zevk verecektir.

Karabük gezimize Kristal seyir terası ile devam ediyoruz , Burada kurulan cam teras balkona çıkıp Tokatlı Kanyonunu izlerken ister yemeğinizi ister kahvenizi yudumlamanız mümkün.Biraz adrenalin yaşamak isteyenler ise Zıplane keyfi yaşayabilirler.Ama cam zeminin pek çok yeri çizilmiş , ayaklarınız bastığınız yerden kanyonu görmek ilk yıllarda ki gibi pek mümkün değil.

Karabük ilİnin diğer bir güzelliği ise şehre oldukça yakın olan Bulak Mencilis Mağarası , Türkiye’nin 4.büyük mağarası olan Bulak Mağarası 6.502 mt uzunluğa sahip.Mağara içinde birde yer altı nehri bulunmakta.Mağara yürüyüşü yapmak için turda mevcut, Profesyonel bir ekiple mağaranın içinde kilometrelerce yol alıp hem göl hemde akan nehirde botlarla gezmek mümkün.Tabi ki mağaranın sadece 400 metrelik bölümü ziyarete açık.

Eğer biraz nostalji ve tarih yaşamak istiyor iseniz Safranbolu ideal bir yer , tabi Corona virüs sebebi ile ortalığın oldukça sessiz ve sakin olduğunu düşünürseniz rahat rahat gezmek te mümkün.

KARABÜK yazısı ilk önce Sinan Yeğin üzerinde ortaya çıktı.

Belki de Mehmet gibi hüzünlü bir hikayesi vardır kömür diyarı Zonguldak’ın

67 plaka kodlu uzun yıllar kömür ocaklarında meydana gelen felakatlerle andığımız Karadeniz şehri Zonguldak.

Şehre girerken bir kalabalıklık bir koşturmaca çarptı gözümüze, aslında düz bir yerleşim beklerken dağlık çoğrafi yapı şaşırttı bizi, zaten şehre girerken gördüğümüz devasa enerji tesisleri nasıl bir şehre geldiğimizin göstergesi idi.

Taşkömürü ocaklarının Fransızlar tarafından işletilmesi ile almış adını Zone ve Göl Dağı , Göl dağı kömür havzaları için işaret alınan bölgenin adı , Zone Göldağı kelimelerinden Zonguldak olarak türemiş.

Türkiye’nin en büyük Taşkömürü havzasına ve Karadeniz ülkelerine açılan Limanı ile ticaret anlamında önemli bir ilimiz.

Karadenizi en güzel gösteren kıyı şeritlerine sahip bana göre , bir yanda güneşin batışını izlerken bir yada devasa gemilerin süzülüşünü izlemek mümkün.

Yüksekçe bir tepede yer alan deniz feneri kafesine çıkıp hem kahvenizin hemde manzaranın tadını çıkarmanız mümkün.Tabi yıllarca sanayi kendi olmasının dezavantajı turizm çok da gelişmiş değil.Son yıllarda bu konuda da çalışmalar yapılmaya başlanmış ama zonguldak’da bir yeri ararken uzun uğraşılar vermeniz gerekiyor.

Keza nereye gitmeye kalksak ya yanlış yönlendirme çıktı yada kapalı.

Özellikle il için çok adı geçen Gökgöl mağarasına gidip restorasyon için kapalı olduğunu öğrenmek üzüntü verici

Diğer bir güzel noktası olan Harmankaya Şelaleleri içinde kilometrelerce yol gidip çıkmaz bir yere gelince nerede diye sorduğumuz vatandaşın ‘’ burada böyle bir yer yok , Google ‘a yanlış konum vermişler , herkes sizin gibi şaşırıp buraya geliyor demesi çok üzüntü verici idi.

Keşke bu tarz bilgiler resmi bir kurum sitesinde ilan edilse

Her neyse öyle yada böyle Harmankaya Şelalelerinin olduğu vadiye ulaşıveriyoruz.Tabi arabamızı çekip uzunca bir yol yürüdükten sonra , insan hiç mi yönlendirme levhası koymaz , maalesef yok , hatta Harmankaya Seyir Terası için gittiğimiz yer tam bir hayal kırıklığı.Orman içinde öyle bir yer henüz yok.

Tekrar hayal kırıklığı içinde şehir merkezine Kömür Müzesine gidiyoruz.Bu sefer doğru yerdeyiz.

Duvarlarda kömür ocağında çalışmış insanların fotoları ve ortada kocaman bir kömür ocağı maketi , gerçekten etkileyici.

Varagel tüneli şehirde en ilginç yapılardan biri , fenerden aşağı inen ağaçlı bir yoldan geçip birazda şansınıza girişini kaçırmazsanız bulup içine girip denize ulaşabileceğiniz bir tünel , ne amaçla yapıldığını kestiremesekte , sonunda denize ulaşması güzel .Fener mahallesi ile liman arkasını kestirme yapan bir yol diye sonradan öğreniyoruz.

Zonguldak kültür haritasında birçok gezilecek yer gösterilmesine rağmen pek çoğuna gidememek yada gittiğimizde kapalı olmaları bizim için büyük bir şansızlık oldu.

Ama Zonguldak’a Bartın üzerinde Karadeniz sahilinden giderseniz çok güzel bir manzara üzerinden gitmiş olursunuz.Belki virajlardan biraz başınız döner ama buna değer.

Bir yanda Karadeniz ve sahili bir yanda yemyeşil çayırlar ortasından geçen tren yolu ve yolu içinden çıktığı tünel , tam kartpostallık görüntüler vermekte.

Zonguldak şehir merkezi sizi gezinti anlamında çok memnun etmeye bilir ama Zonguldak il merkezine giden yollar özellikle sahil yolları sizi fazlasıyla mutlu edecektir.Sanayi kenti olmanında dezavantajı bu olsa gerek.

ZONGULDAK yazısı ilk önce Sinan Yeğin üzerinde ortaya çıktı.