yazısı ilk önce Sinan Yeğin üzerinde ortaya çıktı.

Hava tüm Türkiye’de sağanak yağışlı görünüyordu , hatta güzergah üzerinde ki bazı iller içinde sel ve su baskını uyarısı yapılmıştı ama yine de program yapılmıştı artık dönüş zor gibiydi.
7 Haziran 2023 sabah 06.30’da Ünye’den yola çıktım hava parçalı bulutlu idi şansıma yağmur yağmıyordu ,yol partnerim Fatih ile Samsun çıkışında benzin istasyonunda buluştuk , gezi 2 kişilik idi.
İlk durağımız menemenci Kel’in yeri idi ,orada karınlarımızı iyice doyurduktan sonra Merzifon İstanbul hattı üzerinden sürüşe başladık.Planımız ikimizde uzun süre motora ara verdiğimiz için gidebildiğimiz yere kadar sürmek ve orada gecelemek idi.
Her bir saate mola vererek akşam saatlerinde Bursa’ya düştük.Baktık ki iyi yol almışız yaklaşık 700 km ve 10 saat, kalacağımız yeri Bursa’nın Nilüfer ilçesinde Ulubat Gölünün kenarında yer alan Gölyazı’nda belirledik.

GÖLYAZI
Bursa merkeze 40 km uzaklıkta trafik durumuna göre 1 saatte ulaşabileceğiniz Ulubat gölü içerisine girinti yapmış yarımada şeklinde şirin bir balıkçı beldesi.
Balıkçı köyü dememize bakmayın artık turistik bir kasaba olmuş.Gezinti ve saltanat kayıkları ,pansiyon ve konakları , restaurantları ve kafeleri , Panteleimon Kilisesi ,Ağlayan Çınarı ,Ryndacum Antik Kenti ile yarımada tam bir turist cenneti.

Bu sene yağışlar fazla olduğundan göl iyice yükselmiş , yarımadayı boydan boya çeviren yürüyüş yolu sular altında kalmıştı.Konaklayacağımız FaikBey Konağı’da bu yükselmeden nasibini almıştı .Konağa giriş eskiden yürüyüş yolundan çıkılan renkli merdivenlerden olurken şimdi üst caddeden yapılıyordu.
Faik Bey Konağı yarımadanın en güzel konumlarından birinde yer alan 150 yılı aşkıngeçmişi olan eski bir Rum Konağı.1924 yılında Mübadelede yeni sahipleri Faik Bey ve eşi Naime Hanım yerleşmiş.2014 yılında da turizme hizmet vermeye başlamış.

Yarımada bir köprü ile anakaraya bağlı aslında adada diyebiliriz.Tam köprünün başında girişte solda yer alan tarihi çınar Ağlayan Çınar olarak bilinmekte yaşı 750 .Bir aşk hikayesine dayanan efsanesi mevcut.
Mitolojik efsaneleri de mevcut ada üzerinde yer alan antik kentten kaynaklı ama detayları oraya gidip kendiniz öğrenin diye anlatmıyorum.
Yolumuza ertesi sabah Gölyazı’ya 19 km uzaklıkta ki Eskikaraağaç köyüyle devam ediyoruz.

ESKİKARAAĞAÇ :
Bu yarımadada Ulubat Gölü üzerinde yer alan sakin bir balıkçı kasabası.En büyük özelliği göl kenarının göçmen kuşlara ev sahipliği yapması özellikle leyleklere.
Avrupa Leylek Birliği’nin Türkiyede’ki tek temsilcisi.Bununla alakalı köyde birde müze ve gözetleme kulesi mevcut.Buradada göl kenarında güzel bir yürüyüş parkuru yapılmış.Müzede bölgeye ait hayvan figürlerini görmeniz mümkün.

Eskikaraağaç köyünde leylekleri gözledikten sonra hedefimiz Marmara Denizinin en güzel doğal yarımadası olan Kapıdağ yarımadasını kıyı çizgisinden geçmek.

KAPIDAĞ YARIMADASI :
Bir ucu Bandırma ilçesinden diğer ucu da Erdek ilçesinden girişli olan bol ormanlı ve sahil bandında güzel köyleri ve koyları olan sakinlik barındıran yarımada.
Biz Tatlısu denilen doğu kısmından giriş yaptık , yol boyu tersaneler ve sahil boyunda ufak tefek kafeler ile karşılaştık.Adanın kuzey kısımlarına doğru yerleşim yerleri azalınca bakir yerler ve el değmemiş koylar kendini göstermeye başladı.
Havanın güzel olması yeni açan dağ güllerinin enfes kokusu geziyi daha keyifli hale getirmişti, inişli çıkışlı temiz asfalt yolları ve güzel manzarası ile bizi büyülemişti.Ama tek araçlık yollarından geçerken karşıdan gelene dikkat etmek gerekiyor.Bol virajlı yoldan aniden önünüze bir araç çıkabiliyor.Ballıpınar köyünde emekliler kahvehanesinde çay molasından sonra adanın kıyı kenarından yolumuza devam ettik ve yaklaşık 100 km , 3 saatlik sürüşten sonra Balıkesir’in turistik ilçesi Erdek’e vardık.Turistik çünkü her yer otel pansiyon ve eğlence mekanı.

Bizde konaklayacağımız Pınar Otele geldik.Oldukça temiz , konum itibari ile güzel ve oldukça kaliteli olan otelde güzel bir hamam sefası yaptıktan sonra ,akşam yemeğini deniz kenarında ki restaurantında yedik.Otel yeniydi o yüzden her yer pırılpırıldı.
Sabah uyanıp kahvaltımızı yaptıktan sonra hedefimiz 170 km uzaklıkta ki Çanakkale idi.

ÇANAKKALE
Türkiye’nin en önemli deniz geçişlerinden ve tarihi efsanelerinden biri Çanakkale boğazı kenarında yer alan Marmara’nın en güzel illerinden bir tanesi.Yeni inşa edilen 1918 Çanakkale köprüsü manzarası eşliğinde Lapseki üzerinden şehre giriş yaptık.Malum şehir büyük olunca trafiği de dert oluyor.O yüzden trafiğe fazla bulaşmamak için doğru Truva Antik Kentine yol aldık.

TRUVA
Çanakkale merkeze 30km uzaklıkta yer alan efsanesi filmlere konu olmuş tarihi bir Antik kent.Antik kent oldukça geniş bir alana yayılmış , kurulan ahşap yol ile hepsini görerek gezmek mümkün.Ama sıcak zamanda şapka ve güneş kremi şart.Antik kentin hemen dışında yer alan müzede çıkarılan tarihi eserleri görmek mümkün.Yeme içme işlerini ise müzenin karşında yeralan kafelerde yapabilirsiniz.

Truva’dan sonra sıra Orhaniye Tabyaları

ORHANİYE TABYALARI :
Kumkale köyü yolundan gidilen 1889 yılında 2.Abdulhamit tarafından Ege’den gelen saldırılara karşı Çanakkale boğazının girişinde yaptırılan topların bulunduğu askeri mekan.Şimdilerde tamamen korumasız ve halka açık.Toplar gerçek değil .Boğaza nazır güzel bir konumda eski askeri korunakları hala sağlam ama berduşların mekanı olmuş .Ortalık içki şisesi dolu.Aslında tarihi bir alan neden korumasız ve bakımsız merak konusu.Tabyaya yakın yerdeki, radar ve deniz feneri de görülmeye değer

Akşam saatlerinde Çanakkale’ye kalacağımız Artur Otele geri döndük.Otel işletmesi Mado’nunda işletmecisi olduğu için kahvaltı Mado kalitesindeydi.Otel şehrin merkezinde meşhur Troya filminde yer alan at heykeline yürüyerek 5 dakikalık mesefade idi.Akşam serinliğinde bizde önce feribot iskelesine oradan da sahilden Truva atının olduğu meydana indik.Ortam cıvıl cıvıl ortalık genç kaynıyor.Mekan at heykelini de gören Ziveriye Ocakbaşı ,keyifle hem yemeğinizi yerken hem truva atını hem meydanı hemde sahili izleyebilirsiniz.
Çanakkale oldukça hareketli ve keyifli bir il , oldukça fazla motosiklet kullanıcısı var ve caddeleri neşeli.Mutlaka görülmeli.

Çanakkale sabahımızdan sonra yolumuz Geyikli ilçesinden kıyı şeridinden Babakale’ye inmek.
Geyikli Bozcaada feribotlarının kalktığı iskelenin olduğu yer.İskelenin orada ki plajda ve kafelerde keyifli vakit geçirebilirsiniz.

Geyikli, Dalyan,Tuzla,Gülpınar üzerinden Babakale’ye kadar indik.Bu yolun güzelliği Ege sahil şeridinden deniz manzarası eşliğinde yazlıkların ve otellerin arasından geçebilmek.Çoğu yerde kapalı tesisler mevcut , pek çoğu da virane olmuş , malum düzenlemelerden dolayıda ortalık kaçak yapı dolu.Aslında yöresine uygun mimari ile yapılsa çok daha güzel olur ama zeytin bahçeleri içinde yapılmış abuk sabuk siteler yazlık evler bungalovlar ortamı iyice kirletmiş.

APOLLON TAPINAĞI
Gülpınar ilçesinde yer alan Smintheion Antik kenti ,fareleri öldürüp çiftçileri koruyan tanrı olarak bilinen Apollon’un kutsal alanı.Kimi yerleri restorasyon görmüş ama çoğu hala toprak altında olan antik bölge.Girişi bulmak biraz zahmetli olabilir evlerinde arasından geçilen yokuş aşağı dar bir yol ile gidiliyor.

BABAKALE
Asya kıtasının en ucunda yeralan ve kıtanın bittiği nokta olarak bilinen köy.Burada yer alan tarihi kaleyi gezip , köy meydanındaki kahvehanelerde çayınızı içip gözlemenizi yiyip muhtarlıktan Babakale Sertifikanızı alabilirsiniz.Kale restorasyon görmüş hakim bir konumda.Yolu biraz bozuk ama çoğrafi konumu için gidilmeye değer.

Babakale’den geri Gülpınar’a dönüp Balabanlı üzerinden BehramKale’ye girdik.

BEHRAMKALE
Tarihi bölgelerden bir tanesi daha , Antik Assos Kentinin olduğu çoğrafya.Oldukça geniş bir alana yayılmış.Bölgeye hakim bir tepede kurulu.Tepenin en üst mevkinde Assos’a giriş , tarihi alanlar ,camiye dönüştürülmüş kilise ve enfes Ege denizi manzarası.Oldukça yoğun turist akınına uğruyor , tepeye çıkıncaya kadar taş döşeli yollarda yeme içme ve alışveriş yerleri mevcut.İyi yürümek lazım oldukça dik ve zemin taşlık.Otoparklar aşağıda

Behramkale’den sonra yolumuz Adatepe .ama yola dikkat etmekte fayda var , tur otobüsleri,ziyaretçi araçları , yol oldukça kalabalık.Sahil şeridine indikten sonra yine yazlıklar , virane binalar , lüks otellerin arasından Küçükkuyu kasabasından yukarı Adatepe’ye çıktık.

ADATEPE
Eski bir Rum köyü.Mübadelede değişim yapılınca boşalan yerlere Türkler yerleştirilmiş.Koruma altında bir sit alanı.Herşey doğasına ve aslına uygun .Çivi çakmak dahi yasak diyebiliriz.
Köy meydanında ki devasa çınar ağacının altı buluşma noktası gibi.Burada keyifle yöresel yemeklerinizi ve içeceklerinizi yiyebilirsiniz.Akşamda taş konaklarda uyuyabilirsiniz.
Adatepe’nin konakları oldukça güzel ve bakımlı ama yer bulmak mesele önceden rezervasyon şart.Konakladığımız Hunnaphan bölgenin en büyük konaklarından biri , tarihi ahşap ve taş mimarisi ile yeniden inşa edilmiş.Huzur verici bir ortam , yemek konusunda ise Sabunkayfe ve Halis’i tek geçerim.Yöresel mutfağın en güzel en lezzetli hali burada , sırf onun için tekrar gidebilirim.Buradan yöreye özgü ürünler de satın alabilirsiniz.
Taş yolları ve nefis çiçek kokuları ile Adatepe mutlaka görülmeli.

ZEUS ALTARI
Adatepe’nin biraz dışında ormanlık alanda yer alan bir sunak.Edremit Körfezine hakim yüksek bir tepede yer alıyor.Tanrı Zeus’un burada yaşadığı efsanesi mevcut.Truva savaşını buradan yönettiğide söylenir.

Adatepe sabahından sonra uzun yolculuğumuz başladı ,Balıkesir üzerinden Kütahya oradan da Eskişehir.Balıkesir Kütahya arasını Dursunbey üzerinden yeni yapılan yoldan geçtik.Oldukça keyifli bir motosiklet yolu , haritalarda nasıl görünmüyor anlamak mümkün değil.Yol boyu birçok motorcu dost edindik.Havanın da güzel olması sebebiyle pek çok motosiklet sevdalısı yollardaydı.Her molada sen nereden geliyorsun muhabbeti açılıyordu ekipler arasında.
Akşam molamızı Ankara Kampçı’da verdik.Güzel bir uykudan sonra sabah Kampçı’da yapılan efsanevi kahvaltıdan sonra bol yağmur altında 8 saat 550 km sonra Ünye’ye vardım.

Toplamda 5 gece 6 gündüz 2700 km’lik uzun ama oldukça keyifli bir motosiklet rotası oldu .Akılda kalan Kapıdağ Yarımadası ve Sabunkayfe’de yenen akşam yemeği

Kapıdağ Yarımadası Motosiklet Gezisi (7-12 Haziran 2023) yazısı ilk önce Sinan Yeğin üzerinde ortaya çıktı.

Doğu Anadolu Motosiklet Turu (22-29 Mayıs 2022)

Her motosiklet kullanıcısının hayalidir, uzun soluklu geziler,biraz gazlamalı bol virajlı bol molalı ve akşamda keyifli bir uyku.Yeni yerler yeni rotalar yeni insanlar mutluluk katar hayata.
Sammot yani Samsun Motosiklet Grubu olarak bu sefer rotayı ve gezinin organizasyonunu gönüllü arkadaşlara verdik , ilk defa hazır paket bir gezide yol alacaktım.İş yoğunluğu sebebiyle de uzun zamandır yola çıkmamıştım.

Rota ; Samsun çıkışlı sırasıyla Kemaliye , Ovacık üstünden Tunceli-Bingöl , Batman, Hasankeyf,Midyat,Hakkari,Yüksekova,Van,Ağrı,Kars,Sarıkamış,Ardanuç ve Artvin üzerinden sahil yolundan tekrar Samsun’a dönüş.22 Mayıs Pazar sabah çıkışlı 29 Mayıs akşamı evde olacak şekilde planlanmış yaklaşık 3500 km’lik 8 günlük bir rota ve 9 motosiklet

Tüm hazırlıklar ve motosiklet bakımları yapıldıktan sonra hareket 22 Mayıs pazar günü saat 08.00’de başladı.Klasik buluşma noktası Ankara yolu üstündeki Shell Benzin istasyonuydu.O gün Serüven Peşinde’ninde gezi günüymüş, iki ekibin karşılaşması ve eski dostların bir araya gelmesi keyifli bir başlangıç oldu.

Ekip toplandıktan sonra 9 macerasever yola koyulduk.Yolculuğumuz Samsun Ankara yolu üzerinden Ladik’e saparak Ladik gölü kenarında göl manzaralı yol kenarı çay bahçesinde mola vererek sürdü.Hedef Erzincan Kemaliye idi , yaklaşık 450 km’lik bir yol olacaktı.Her saatbaşı molalar ile akşam 17.00 sularında Taşlıyol’da olacaktık.

Şansımıza hava ne çok sıcak ne de çok soğuk idi.Zaten Mayıs ayının seçilmesinde ki sebepte hava şartlarının motosiklet sürmeye elverişli olmasıydı.

İlk yemek molamız Refahiye’de oldu.Döner lokantasında lezzetli bir döner yedik.Bazı yerlerde ufak çaplı yol çalışmaları da olsa yol oldukça keyifliydi.

Doğa ilkbahara dönmüş dağlar ve ovalar çok güzel yeşile bezenmişti.Yakıt molalarından sonra akşam saatlerinde Kemaliye eski adı ile Eğin ilçesine ulaştık.Burayı enteresan kılan insan eliyle açılmış Taşlıyol adı altında Eğin’i kestirme bir şekilde Divriği’ye bağlayan bol tünelli bir yolu olmasıydı.Dünyanın en tehlikeli yollarından biri sayılmakta.Karasu yani Fırat nehrini oluşturan ana kollardan biri olan nehrin oluşturduğu Karanlık Kanyon kenarında dağların oyulması ile oluşturulan Taşlıyol 132 yıllık bir emeğin ürünü.

Normalde yol kullanılmıyor , sadece o bölgede yer alan köylere ulaşım amacıyla açık tutuluyor ve de turizm amaçlı.Asıl yol İliç ilçesi yada aşağıdan gelirseniz yani Güney Anadolu istikametinden Arapgir üzerinden oluyor.
Eğin yani Kemaliye Osmanlı döneminde kasapları ile nam yapmış eski yerleşimlerden bir tanesi , sarayın kasapları buradan gelirmiş.Ilıman bir havası ve yemyeşil bir doğası var ,çöl ortasında ki vahaa gibi , gizli kalmış cennet görünümünde.Kemaliye festivali ise doğaseverlerin oldukça ilgi gösterdiği bir şenlik.

Orda bir köy var uzakta ,dizelerinin yazarı Ahmet Kutsi Tecer’in bahsettiği orda ki köy Apçağa’da burada , Ahmet Kutsi Tecer’in yaşadığı ev müze haline dönüştürülmüş.

Taşlıyolu daha önceden defalarca gezdiğim için bu sefer Taşlıyol başında ki kafede arkadaşları beklemekle yetindim ve manzaranın tadını çıkardım.Reyhan şerbetimi içerek.
Kemaliye elbette 1 güne sığacak bir turizm şehri değil , Karanlık Kanyon bot gezisi, Karanlık Kanyon Zirve tırmanışı , Taşyol tünelleri , gastronomi turu vs vs derken 2 tam gün geçirmek gerekiyor.

Gece otelimiz Kemaliye Vadi’de yorgunluk attıktan sonra sabah erken saatlerde tekrar yola koyulduk.Hedef ilk önce Ovacık sonrasında Tunceli’ydi.Ovacık ilçesine dağ yollarından gitme kararı aldık,akşamdan konuştuğumuz yerel rehberlerden bir tanesi bize alternatif bir rota önerince hemen değerlendirmeye aldık ve gece rota çalışmasından sonra sabah o rota için yola koyulduk.

Rotamız merhum Vali Recep Yazıcıoğlu köprüsü üzerinden Başpınar tarafına oradan Gedikler üzerinden Çemişgezek’e inmekti.Fırat nehrinin oluşturduğu eşsiz vadiler manzarasında yol alırken ,hafif çiseleyen yağmur altında bir yandan manzaranın bir yandan da mis kokan doğanın kokusunu içimize çekerek ilerliyorduk.

Yemyeşil vadiler Çemişgezek tarafına doğru dönünce bembeyaz kıraç topraklara yerini bıraktı.Doğa bıçakla kesilmiş gibi bir anda değişkenlik gösterdi.

Çemişgezek’ten sonra Hozat tarafında ki sarp dağları tırmanıp inişe geçince adı gibi bir ova olan Ovacık önümüzde belirdi.İki büyük dağ silsilesinin arasında cennet gibi bir ova.

Ovacık bölgenin en verimli ovası , uçsuz bucaksız ova güzel bir görüntü veriyor ,henüz zirvelerinde erimemiş karları ile yeşil beyaz bir renk hakim .
Ovacık klasik bir Anadolu kasabası , kahvede oturan amcalar, dolu çay ocakları ve size gülümseyen gözlerle hoşgeldiniz diyen meraklı insanlar.
Bu kadar eşsiz ovalarda yetişen hayvanlarında etleri bir başka lezzetli oluyor.Oluyor ki vejeteryan arkadaşımız bile Ovacık’ta lezzetinden dolayı et yemeye başladı.
Yemekten sonra rotamızda olmamasına rağmen halkın ısrarla buraya kadar geldiniz görmeden gitmeyin dediği Munzur Gözelerine yol aldık.

Munzur çayının çıkış noktası olan kaynak Ovacık merkeze 14 km civarında , karların erimesi ile suyun gözü oldukça yoğun akıyor, taşlar yarılmış binlerce litre su buradan fışkırıyor gibi.

Munzur gözeleri Aleviler içinde bir ibadet noktası ,Sırlanma Alanı,Çerağı Uyandırma Alanı gibi ibadet noktaları var, suyun akıp Munzur çayını oluşturduğu bölge bir park haline getirilmiş ,kesinlikle görülmeye değer.

Munzur gözelerinden yola çıktıktan sonra solunuzda kalan dağ manzarası ile geniş bir ovanın içinden geçerek Munzur çayına paralel ağaçlıklı bir yoldan Tunceli’ye kadar geldik.Munzur çayının yeşile dönük rengi eşliğinde Tunceli merkezde bir restoranta attık kendimizi.
Tunceli Munzur Çayının kenarında kurulmuş güzel bir şehir , oldukça temiz ve düzenli görünüyor.İnsanları oldukça sohbetkar sizinle hemen muhabbete başlıyorlar.

Gece DSİ’nin misafir hanesinde konakladık, sabahında ise baraj gölünün kenarında enfes bir manzara eşliğinde yöresel kahvaltımızı afiyetle midelerimize gömdük.
Tunceli aklımızda bir daha gelmeliyiz diye yer ettiğimiz bir ilimiz oldu.Ama otel rezervasyonlarını çok önceden yapmak gerek , yıllık 2 milyon turist çeken bir ilimiz.Kültür festivalleri, çalıştaylar,şenlikler derken oldukça rağbet gören bir ilimiz olmaya başlamış.

Yolumuz Bingöl üzerinden Batman ve oradan da sular altında kalan Hasankeyf.Ama yolüstünde bulunan Malabadi Köprüsünü görmeden olmazdı.Köprü kemer açıklığı ile dünyada ilklerden , oldukça geniş bir kemere sahip.Adına türküler bile yazılmış.Ama işlevsel değil turistik amaçlı,1147 yılında Artukoğulları Beyliği döneminde yapılmış.

Batman oldukça kalabalık bir Güneydoğu Anadolu ilimiz ,şehir oldukça hareketli, burada Batman’lı arkadaşlarımızın misafirperverliği bizi çok mutlu etti ,bizi ağırlamak için ellerinden geleni yaptılar , güzel dostluklar kurarak oradan Eski Hasankeyf ilçesine geçtik.
Baraj sebebi ile sular altında kalan tarihi Hasankeyf kalıntılarının bir kısmı baraj gölü kenarına kurulan yeni şehre taşınmış , oldukça güzel bir yolu var , neredeyse havaalanı gibi geniş ve tertemiz , keyifle motorlarımızı gazladık.Eski şehre gitmeye çalıştığımız yol çok bozuk olduğu için bazı arkadaşlar ile konaklama yerimiz olan Midyat ilçesine geçtik.Motorunu iddialı kullanan arkadaşlarımız ise bozuk yola rağmen eski şehre gitmeyi başardılar.

Midyat klasik bir ortadoğu şehri gibi , taş binalar ve binaların altında mağara mahzenler ile eski şehir , betonarme yeni binalar ile güncel şehir.
Eski şehir restorasyondan geçmiş , çoğu eski taş bina otel yada kafe olarak kullanılmakta , bazı binalar ise işyeri haline çevirilmiş , burada da şarap yada el işçiliği gümüş sanatı satılmakta.Her ne kadar gece her yer kapalı olsada şehir gündüzleri yoğun turist ağırlamakta.

Burada kaldığımız öğretmen evi bize yeterliydi.Sokakta gezerken ayak üstü tanıştığımız berber sayesinde her işimizi Midyat’ta rahatlıkla gördük.Oldukça yardımseverdi.Midyat geceleri oldukça sakin ama görseli güzel bir şehir, taş evlerin görüntüleri , çatılarından manzaraları , daracık sokakları oldukça keyifli

Midyat gecemizin sabahında yolumuz Mor Gabriel Kilisesi oldu.Süryani Cemaatinin aktif kiliselerinden biri olan Mor Gabriel Kilisesi oldukça görkemli, kilise aktif olduğu için rahipler kilisede yaşıyor ve ibadet ediyorlar. Burayı rehberler eşliğinde belirli saatlerde gezmeniz mümkün , bu sayede hem kilise hemde Süryani Cemaati hakkında bilgi sahibi olabilirsiniz.

Kilise ziyaretinden sonra yolumuz Hz.Nuh türbesini görmek için Cizre’ye çevrildi.Güney Doğu Anadolu şehirleri beklediğimizin tersine oldukça hareketli ve kalabalık çıktı.Cizre de de trafik ve yoğun kalabalık vardı.Hz.Nuh türbesi içinde 4mt’lik bir tabut var , Hz.Nuh’un bu boyda olduğu söylenmekte.Türbenin olduğu yerleşke yakınlarında bir başka mezar daha bulunmakta; bu da İsmail ebul iz el cezeri , birçok icadı olan bir fen ve bilim adamı.Robot ,saat ve çeşitli makineler icat ettiği söyleniyor.
Dicle nehrinin kenarında kurulmuş Cizre arap şehirleri gibi .

Yolumuz yavaş yavaş doğuya doğru dönmeye başlamıştı.Hedef Hakkari ve Yüksekova’ydı.Yemişli’den sonra sınıra sıfır noktasında bir yol üstü kamyoncu lokantasında sınıra bakarak yemek yemek güzeldi.Bir yandan orda çalışanlardan sınır hakkında bilgi almak bir yandan da karşı taraftan gelenleri dinlemek keyifliydi

Yemekten sonra bol virajlı dağ yollarından ve yüksek geçitlerden ve bol bol kontrol noktalarından geçerek Hakkari’ye ulaştık.Dağın tepesine kurulmuş bir şehir.Şehre çıkmak için sarp ve virajlı bir yoldan ilerlemek gerekli.Tabi ki kalabalıklığı ve trafik yoğunluğunu söylemeye bile gerek yok.Kısa bir Hakkari turundan sonra hızla Yüksekova’ya gazladık.Ama akşam olmuştu gezmek kısmet olmadı.Sabahın ilk ışıkları ile kendimizi sokaklara attık.Bir sınır kasabası olan Yüksekova’da herkes karşı İran tarafına geçmekten bahsediyor.Sınır kasabası olunca kaçak ürünler geliyor insanın aklına.Ama maalesef kaçak olan tek şey çay ve tütün.Eskisi gibi bir hareketlilik yok ürünlerde

Şehrin çok temiz olduğu söylenemez,çöp kutusu , konteynırı hiç görmedik.Bir caddesi var tüm alışveriş dükkanlarının olduğu ,fakir bir şehir gibi görünsede kuyumcular açılınca öyle olmadığı belli oldu.Vitrinlerde milyonluk takılar görünce insanın aklına bunları kim alıyor diye geliyor.Tabi bölgede aşiret kültürü mevcut.Böyle olunca aşiret düğünlerinde takılan kilolarca altının nereden alındığı da ortaya çıkıyor.

Yüksekova ziyaretinden sonra rotamız kuzeye doğru çevrildi,çok güzel doğaya sahip manzaralı dağ yollarından ilerlemeye başladık,güneşli havanın tadını çıkararak henüz sıcaktan erimemiş asfalttan gidiyoruz derken Güzeldere Geçitinde 2730 mt rakımda eriyen asfalt sebebi ile tır kaymış ve yol kapanmıştı.Allahtan duyarlı polis memurları bizim geçebileceğimiz aralığı açarak yol verdiler ,ama çıkışın zorlu olduğu gibi inişinde eriyen asfalt sebebi ile kaygan olması nedeniyle sakin bir sürüş ile bu bölgeyi geçtik.
Tehlikeli sürüşlerden biridir erimiş asfalt üzerinde gitmek, bazı bölgelerde eriyik üzerine dökülen ince çakıl sürüşü daha bir çıkmaza sokar ,Mayıs ayında gitmemizin en büyük nedenlerinden biriydi.

Başkale ilçesi geçtikten sonra Gürpınar’da Hoşap Kalesi sizi heybeti ile yol kenarında beklemekte.Kale kapılarının kilitli olması sebebiyle içine giremesekte aşağıdan bile manzarası oldukça güzeldi.

Kale dibinde çay molası verdikten sonra hızla Edremit’e yola koyulduk ,burada Ahdamar yada Akdamar adasında ki Akhtamar Kilisesini gezmek için feribot kalkan koylardan birine park ettik ,hemen kalkan feribotlardan birine atlayıp adaya 1 saatlik bir yolculuktan sonra ulaştık.Giriş ücretli , Müze kart da geçerli.

Akdamar Kilisesi Ermeni Cemaatine ait bir kilise yakın zamanda restore edilmiş.Surp Haç Kilisesi olarak da bilinen kilise 7.yüzyılda Kudüsden İrana kaçırılan haç parçasının korunması amacıyla 915-921 yıllarında inşa edilmiş.Şimdi ise içi boş sadece turizm amaçlı kullanılmakta.Adaya birkaç yerden feribot kalkmakta.Feribot kalkan iskelelerde yemek için tesisler bulunmakta.Oldukça yoğun turist ilgisi var.

Akdamar adasını ziyaretten sonra akşam saatlerine Van’a ulaşıyoruz , dedikleri gibi Doğu’nun Paris’i. Göl kenarında ki işletmeler ve şehir merkezi çok güzel.Oldukça büyük ve kalabalık.Trafik ise yoğun 1 saate zor çıktık desek yeridir kısa bir tur atmak için girmiş olsakta.
Otelimiz gölün çok uzak karşı yakasında yer alan Nemrut manzaralı güzel bir göl kenarı oteliydi.
Gece keyifli sohbetten sonra sabah güneş ışınları ile beraber göl kıyısında aldım soluğu , Görsel efsaneviydi.

Sıradaki mola noktamız üremek için nehre ters yönde ilerlemeye çalışan Alabalıkların olduğu Erçiş Balık Bendi.Tabiat ananın güzel bir şöleni , onbinlerce balık akıntıya ters şekilde yüzerek yumurtlama alanlarına ulaşmaya çalışıyor.İlginç bir deneyimdi havada uçan alabalıkları görmek.Keşke insanlarda bu tabiat olayına el değdirmeseler.Koruma altında olmalarına rağmen her gün kaçak avlanma ile mücadele ediyor yetkililer.

Doğu anadolu ovaları o kadar engin ve o kadar eşsiz ki ,insan o ovalaarı gördükçe bu memlekette hala hayvancılık niye yeterli ilgiyi görmüyor diye hayıflanıyor.
Ağrı diğer şehirlere nazaran biraz yetim kalmış gibi ama en lezzetli döneri burada yedik.Hatta tatlı niyetine tekrar döner yedik desek doğrudur.Burada insanların ilgisi görülmeye değerdi.Fotoğraf çektirmek isteyenlerle bolca vakit geçirdik.

Ağrıdan sonraki hedefimiz Sarıkamış ilçesiydi , geçtiğimiz dağ yolları ve doğa efsanevi şekilde güzeldi.Bir yandan tertemiz akan nehirler bir yanda yemyeşil çimenler bir yanda sarp dağlar mükemmel uyum içindelerdi.

Sarıkamış askeriyenin azalması ile eski şaşalı günlerini yitirmiş, kış turizmine odaklanmış şehir Mayıs ayında bomboş idi.Kaldığımız otel bile kapalıydı bizim ricamız üzerine açılmıştı.

Soğuk geçen Sarıkamış gecesinden sonra Handere geçiti,Cankurtaran Geçiti ve Bülbülhan Geçiti ile Karadeniz tarafına Artvin topraklarına inmeyi başardık.Doğu Anadolu bölümünden bu geçitler sayesinde Karadeniz çoğrafyasına geçiş mucize gibi ,o dağ silsileleri masallardan çıkmış gibi hem ürkütücü hemde kendine aşık edici.

Ardanuç da çağ kebabı molasından sonra kalacağımız Danzot Dağ evlerine yolculuğumuz 1 saat sürdü.Bungalov evlerden oluşan mükemmel bir tesis.Doğaseverler için tam bir konaklama noktası.Ama son durak yani gittiğiniz yolu tekrar geri gelmeniz gerekecek.Tüm gezinin yorgunluğunu dere üstüne kurulan çardakta attık.

Tabi çoğrafya karadeniz olunca yağmursuz olamaz, tüm gezi boyunca kaçtığımız yağmur sağanak şeklinde bizi burada yakaladı.Motorları bile örtmeye zaman bulamadık ama olsun tüm bunlara değerdi.
Sabah horoz ötüşüyle beraber yola koyulduk artık rota ev idi, ilk önce Ardanuç oradan Artvin sonrasında Borçka ve Cankurtaran Tünelinden Hopa , artık yolumuz Karadeniz sahil yolu , molalar vererek uzun ve yorucu Karadeniz yolunu sağsalim tamamlayarak evlerimize ulaştık.
Doğu ve Güney Doğu Anadolu çoğrafyası bizi bir kere daha şaşırttı.Enfes bir çoğrafya her baktığınız nokta kartpostal görünümünde , şehirler oldukça kalabalık ve hareketli
İnsanları ilgili ve yardımsever, başta Tunceli olmak üzere sosyokültürel değerler bizi oldukça şaşırttı ve mutlu etti.bir değil birçok defa gidilir.

Doğu Anadolu Motosiklet Turu (22-29 Mayıs 2022) yazısı ilk önce Sinan Yeğin üzerinde ortaya çıktı.

Kemaliyeliler Taş yolu 1870 yılında kazılmaya başlanmış 2002 yılında 132 yılda bitirilmiş.İlk zamanlarda kazma kürek ile  açılmaya başlanan yol  Recep Yazıcıoğlu valiliği döneminde hız kazanarak kısa sürede bitirilmiş.

Onlarca tünelden geçilen yolun Kemaliye’den giriş yönünde sağ tarafta kalan Karasu Nehrinin oluşturduğu Karanlık Kanyon ve yolun bu kanyon içinde geçmesi yola dehşet bir manzara kazandırıyor.

Bu yolu daha önce 4×4 araç ile aşmıştım , şimdi sıra motosiklet ile deneme vakti .

Ünye’den güzergah Samsun Amasya Tokat Sivas Kangal Divriği Arapgir üzerinden gidiş , Kemaliye İliç Divriği Kangal Sivas Tokat Niksar Akkuş üzerinden dönüş.

Motorun eksikleri ve bakımı bittikten sonra hareket 7 Ağustos 2020 günü sabah 07.00 ‘da başladı , ekibimin ilk üyeleri ile Samsun’da buluşup ilk arızamıza denk geldikten sonra vidası düşen sis farını çırt kelepçelerle sabitlendikten sonra ikinci ekiple Amasya’da buluştuk.

Hava bizden yanaydı ve oldukça güzeldi , üçüncü ve son ekiple Yıldızeli ilçesinde buluşup 5 motosiklet ile ilk önce Sivas’a vardık. Kısa bir öğle yemeği molasından sonra Kangal üzerinden Divriği içesine indik.

Son yakıt aldığımız Divriği ilçesinde istasyondaki çocukların yönlendirmesi ile yolumuzu Arapgir üzerinden tamamlamaya karar verdik , belki de en büyük hatamız önceden çizdiğimiz yoldan çıkmak oldu.

Arapgir ilçesinden sonra geceye kaldık , havanın kararması ile iyice dar ve tek yönlü olan yolda ilerlemek biraz zor oldu.Özellikle 8 saatlik yolculuğun son saatlerine en zor yolun denk gelmesi bizi iyice yordu.

Gece otelimiz olan Vadi Kemaliye’ye indik, daha çok yeni bir otel ,odalar sıfır , belki deilk müşterilerindeniz.Otel sahipleri hem turizm hemde tarımla uğraşan Yalçıner ailesi.Oldukça ilgililer , tabi pandemi süreci ister istemez onların işine sekte vurmuş

Otel dut ağaçlarının arasında , bahçesi oldukça serin , vadi içerisinde konumu sessiz ve sakin , ama Kemaliye’den biraz uzak ama bu da bizim tercihimiz.

Sabah kahvaltımızdan sonra motorlarımızı hazırlayıp doğru Kemaliyeliler Taş yoluna doğru yol alıyoruz.

Kemaliye ilçesinin biraz dışında yer alan ilk tünelle yola giriş yapıyorsunuz , yolun ilk kısımları asfalt ama ilk sapaktan sonra yok stabilize hale dönüyor.

Sağ tarafınızda Karanlık Kanyon ve Karasu Nehri heybeti ile akıyor.Konsantrasyonunuz dağıldığı an gideceğiniz yer Karasu Nehrinin soğuk suları olur.Bazı yerlerde çok keskin virajları var.Yukarıdan düşen kayalarda cabası.

Gözüm devamlı yolda aşağıda akan nehre bakmak bile içimden gelmiyor , malum motosiklette nereye bakarsan oraya gidersin , bende nehre gitmek istemiyorum tabi ki.

Yol bir süre sonra tünellerin içinde giriyor , her tünelde bir isim var ,o tünelin açılmasına maddi destek veren kişilerin adları verilmiş diye öğreniyoruz.Yol sizi Gümüşçeşme köyüne kadar götürüyor.Yolun uzunluğu 8,5 km , bunun 5 km ‘si tünel .Tünellere açılan geniş hava deliklerinden Karanlık Kanyonu ve Karasu Nehrini izlemek mümkün.

Taşlı yol maceraseverlerin uğrak noktası , birçok farklı grupları burada görmeniz mümkün , offroadcuları , motorcuları , trekking yapanları , atv sürücüleri vs vs vs .

Tabi her yolun bir dönüşü olduğu gibi bizde rotamızı tamamladıktan sonra Taşlıyol girişinde yer alan kafeye gidip zıplane yapıyoruz , bir yandan çaylarımız içerken bir yandan da zıplane yapanların çığlıklarını dinliyoruz.

Şimdi sırada dünyaca ünlü serbest dalış paraşütçünün ölümüne neden olan Karanlık Kanyonun zirvesine çıkmaya geldi.Motosikletler ile zor olacağı için bunu Kanyon Jeep Safari turuyla yapmayı tercih ediyoruz.Turun hem sahibi hemde şöforu Metin Bey eski bir otobüs şöforu , üstü açık defender arazi aracı ile size ister Taş Yola istersenizde Kanyon zirvesine götürüyor.

Bizimde ilk istikametimiz kanyon zirvesi , manzara dehşet elbette , Karanlık Kanyonu üstten gören ürkütücü bir manzara , tabi altta Taşlıyol ve Karasu Nehrinde gezinen tekneler.

Zirveye çıkan yol toprak Dallıca Köyü üzerinden gidiliyor , bir yere kadar araba ile ondan sonrası için biraz yürümek gerekli ama buna değer.Biz 4×4 aracımla ilk geldiğimde dibine kadar inmiştim ama tur firması buna pek yanaşmadı.

Bizde yürüyerek kanyonun girişine kadar yürüdük , kanyonu oluşturan iki yaka arasına gerilmiş çelik telden aşağıya serbest paraşüt dalışı yapmak mümkün tabi ki profesyoneller için.

Kanyon zirvesinden inip aynı zamanda otelin de işletmecisi olan Mehmet Yalçıner’in tur teknesi ile Karasu nehri üzerinden Karanlık Kanyona giriyoruz.

Kanyon derinlik açısından dünya ikincisi 780 metre derinliği 25 km uzunluğu %90 yamaç eğimine sahip.İliç ilçesinin Bağıştaş köyünden başlayıp Kemaliye’nin Dutluca köyünde bitiyor.

Tekne ile kanyon içinde yarın saatlik bir tur atabiliyorsunuz sol tarafınızda Taşlıyolu görmek mümkün.Kanyon içinde biraz ilerledikten sonra kayaların içinden çıkan sudan teknenizi yaklaştırarak içmeniz mümkün.

Tekne gezisinden sonra sıra Kemaliye ilçesini gezmeye geldi , oldukça eski bir ilçe aslında eski adı Eğin , Mustafa Kemal Atatürk’e olan sevgiden ilçe adını Kemaliye olarak değiştirmiş.

Kasaplıkları ile ünlüymüş Osmanlı döneminde , sarayın kasapları buradan gidermiş , zamanla çok göç vermiş , giden geri gelmemiş o yüzden şehrin diğer illerle olan bağlantısını kolaylaştırmak için yapılmış aslında taşlıyol , giden kolay gelsin hesabı.

İlçede çok güzel eski tarihi konaklar var , bir kısmı restore edilmiş bir kısmıda hala aynı doğallıkta.

Vadi tarım açısında da bereketli ,ilçede şifalı birçok doğal bitki pazarlanıyor , dut yetiştiriciliği ayrı bir öneme sahip.

Lökhane , eski yöresel yemeklerin yapılıp sunulduğu tarihi bir konak , burada yöresel lezzetleri tatmak mümkün.Lök bölgeye özel bir tatlı bu arada .

Kemaliye ilçesinin her yerinden gürül gürül sular akıyor , ne tarafa baksanız akan bir su kanalı görmek mümkün.

İlçeye sahip çıkan bürokratları ve ilçe sevenleri çok uğraş vermişler , hakkını vermek gerek çok güzel bir bölge , kesinlikle gitmeye değer.

Günü yorgunluğunu otelimizin bahçesinde dut ağaçları altında atıyoruz.Sabah erkenden yola çıkacağız.

Günün ilk ışıkları ile güzel bir kahvaltı yapıyoruz , İliç üzerinden Divriği ilçesine indiğimizde doğru yolun bu yol olduğunu anlıyoruz.Divriği sonrasında geldiğimiz yol , Niksar Akkuş üzerinden sağsalim evime ulaşıyorum.

Kemaliye adrenalin tutkunları için uğrak bir bölge , özellikle dünyanın en tehlikeli yolları arasında sayılan Taşlıyol hikayesi ve açılma zahmeti ile mutlaka görülmesi gereken bir yer.

Gidin ve Kemaliye’yi yaşayın.   

Kemaliye Motosiklet Rotası ( 7-8-9 Ağustos 2020 ) yazısı ilk önce Sinan Yeğin üzerinde ortaya çıktı.

Uzun rotalar her motorcunun hayalidir , günlerce gidilen uçsuz bucaksız virajlı yollar

Bizimde hedefimizde bu yollardan biri vardı ; Samsun Şavşat Balıklı Göl Hattı

Gidiş Samsun Ladik Taşova Erbaa Reşadiye Su şehri üzerinden Şiran Kelkit ve  Gümüşhane , sonraki gün Bayburt İspir Yusufeli ve Barhal , 3.gün Barhal Artvin Şavşat ve Balıklı göl , 4.gün Şavşat Artvin Rize Trabzon Samsun hattı olmak üzere 1550 km’lik uzun bir rota

8 motorcu koyulduk peşpeşe yola, depolar dolduruldu Samsun’da.Ankara yolundan Ladik ayrımından içeri girerek başladı macera , Ladik Taşova Erbaa derken virajlı ve güzel asfaltlı yollar

İlk gece konaklamamız Gümüşhane ‘ de motorcu dostumuz Kemal Araz’ın oteli Ramada’da oldu.

Gezimizin ikinci gününde rotamız Bayburt üzerinden İspir oradan Yusufeli ve Barhal oldu .

İspir’e gelmeden Bayburt’tan çıktıktan sonra 45km sonra Bayraktar Köyünde Baksı Müzesi Türkiye’nin konum itibari ile en değişik en güzel müzelerinden bir tanesi.Bizde orayı ziyaret ettik.

Müzeden sonra Barhal pansiyon’da konaklamak üzere motorlarımızı durdurduk.İki günde durmadan aralıksız motor kullanmıştık yollar çok güzeldi ama kimi yerde tehlikeliydi.Özellikle Yusufeli’ne yaklaştıkça

Barhal’da dinlenme gecesinden sonra sabah ışıkları ile Şavşat Balıklı göle doğru yola koyulduk Artvin üzerinden  Şavşat’a inmek yorucu oldu ama değdi.

Şavşat Balıklı Göl arasında ki yol bayağı kötüydü kalın kaya parçalarının serilmesi ile yol motosiklet için fena kötü hale gelmişti.Çıkış zor oldu ama iniş daha zor olacak gibiydi.

Ama Balıklı Göl için değerdi .Manzara ve göl kenarında konaklama süperdi.

Daha önce defalarca test etmiştik orayı , orada bulunan cafe ve işletmecisi Elif Hanım çok ilgili ve alakalı bir insan.Gece oraya gelen misafirlerle güzel saatler geçirdik.

Sabah yolumuz bir hayli uzun olacaktı , o yüzden erkenden kalktık ve kahvaltıdan sonra yola koyulduk , kötü yoldan iniş beklediğimiz gibi olmadı çok rahat bir iniş yaptık.

Artvin cankurtaran Tünelinden hızlıca denize kavuştuk.Karadeniz sahil yolundan hızlı ama güvenli şekilde samsuna doğru yola koyulduk.Akşam hava kararırken sağsalim evlerimize ulaşmış olduk.

Gittiğimiz rota bir hayli zevkli ve seyri güzel bir güzergahtı.Bazı yerlerde yol çalışmasından dolayı yavaşlamak zorunda kalsakta hızlı bir tur oldu bizim için.

Barhal Motosiklet Gezisi ( 2 – 5 Ağustos 2018 ) yazısı ilk önce Sinan Yeğin üzerinde ortaya çıktı.

 7 yıllık racing motor maceramdan sonra şimdi sport Turing bir makine olan Yamaha Tracer Mt07 ile yollardayım.

Yeni motorumla ilk uzun yol denemem ekibimle beraber Fatsa başlangıç Perşembe Yaylası , Niksar , Çamiçi , Akkuş ve son durak Ünye oldu.Bir kısmı yağmurlu geçen rotada bol viraj ve tırmanış vardı.

Yeni moturuma alışmam biraz zaman alacak gibi ama olacak.

Fatsa Ünye Motosiklet Gezisi ( 17 Kasım 2017 ) yazısı ilk önce Sinan Yeğin üzerinde ortaya çıktı.